ਜਿਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਸੀ ਤੂੰ ਸਰਬੰਸ ਵਾਰਿਆ, ਚਾਰ ਵਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪਾ ਕੇ।

ਤੇਰੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੇ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ, ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਤੂੰ ਆਪ ਝੂੱਜਾਰ ਸਜਾ ਕੇ।

ਸੱਭ ਕੁਛ ਵਾਰ ਕੇ ਭਾਂਣੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਮੰਨਿਆ, ਸੋ ਗਿਆ ਤੂੰ ਮਾਛੀਵਾੜੇ ਵਿੱਚ ਢਾਲ ਲਾ ਕੇ।

ਤੇਰੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਦੀ ਘੁਣ ਲੱਗੀ, ਵੇਰੀ ਆਗਿਆ ਏ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਪਾ ਕੇ।

ਤੇਰੇ ਆਬ ਨੂੰ ਪੰਜ ਚੋਰ ਲੈ ਗਏ, ਕੋਰ ਤੇ ਸਿੰਘ  ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ ਜਾਤ ਪਾਤ ਆ ਕੇ।

ਜੋਦੜੀ ਮੀਤ ਦੀ ਜੇ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ——

ਘੱਲ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦਰ, ਬਘੇਲ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ, ਝੰਡੇ ਝੂਲਾਓਨ ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਾ ਕੇ।

ਬਾਬਲਾ ਵੇ, ਮੈਂ ਨਾ ਤੇਥੋਂ ਦਾਜ ਮੰਗਦੀ, ਐਵੇਂ ਕਰੀਂ ਨਾ ਤੂੰ ਜੀਅ ਹੋਲਾ ਹੋਲਾ ।

ਮੈਂ ਦਿਲ ਕੋਲੋਂ———

ਐ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿੳ, ਮੈਂ ਤੋਡਾ ਹੀ ਪਿਆਰ ਹਾਂ

ਹਾਏ ਮਾਂ ਮੇਰੀਏ ਨੀ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਹਾਂ,

ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੰਭਾਲ ਮੇਰਾ  ਡੋਲ਼ਾ

ਮੈਂ ਦਿਲ ਕੋਲੋਂ———-

ਇੱਕੀ ਵੀ ਸਦੀ ਤੇ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮਾਜ ਦੀ

ਉੱਚੀ ਪੱਗ ਬਾਪੂ ਦੀ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਦੀ

ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਹੋਸਲਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਮੋਲਾ

ਮੈਂ ਦਿਲ ਕੋਲੋਂ———

ਸਮੇਂ ਦੇ ਓ ਹਾਕਮੋਂ, ਬਚਾਲਓ ਨੰਨੀ ਜਾਨ ਨੂੰ

ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਾਂ ਭੇਜੋ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਨੂੰ

ਹੋਵੇ ਮੀਤ ਦਾ ਭੀ ਜਨਮ ਸੁਹੇਲਾ

ਮੈਂ ਦਿਲ ਕੋਲੋਂ——-

ਪਿਆਰ ਵਾਧੂ ਸੀ, ਪਰ ਦਿਲੋਂ ਨਹੀਂ ਸੰਨ ਖੋਟੇ

ਸੱਤ ਅੱਠ ਮੈਂਬਰ, ਤੇ ਦੋ ਕਮਰਿਆਂ ਚ ਗੁਜ਼ਾਰਾ

ਸਾਰੇ ਸਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਰੱਖ ਰੱਬ ਦਾ ਸਹਾਰਾ

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਬਾਬਾ, ਤੇ ਡੰਗੋਰੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ

ਮਜਾਲ ਹੈ ਕੋਈ ਲੰਘ ਜੇ, ਖੰਗੂਰਾ ਮਾਰ ਸੱਥ ਵਿੱਚ

ਬਾਪੂ ਕਦੋਂ ਕੰਮ ਤੇ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਦਾ

ਲੋਡੇ ਵੇਲੇ ਘਰ ਪਰਤਣਾ, ਸੀ ਮੋਕਾ ਇੱਕ ਮਾਣ ਦਾ

ਬਾਪੂ ਆ ਗਿਆ, ਬਾਪੂ ਆ ਗਿਆ——

ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ, ਦੁੱਧ ਪਈ ਰਿੜਕੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਪਈ, ਸਕੂਲ ਲਈ ਝਿੜਕੋ

ਤੋੜੀ ਚੋਂ ਮੱਖਣ ਕੱਢ ਬੇਬੇ ਨੇ ਪਰਾਠੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ

ਸਵਾਹ ਦਾ ਕਾਲਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾ ਕੇ ਮਾਂ ਨੇ ਦੱਸਣਾ

ਪੜੇ ਲਿਖੇ ਮੋਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਜਵਾਨੀਆਂ ਮਾਣੇ

ਜਿਨ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਛੱਡਿਆ ਰੱਬ ਦੇ ਭਾਣੇ

ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ

ਸਾਰੇ ਪਰਵਾਰ ਤੇ, ਇਕ ਖੇੜਾ ਜਿਹਾ ਆਇਆ

ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮਿਠਾਈ, ਤੇ ਦੀਵਾਲੀ ਦੇ ਪਟਾਕੇ

ਮਹੀਨੇ ਬੱਧੀ ਬੈਠੇ, ਬੱਚੇ ਉਮੀਦਾਂ ਸੀ ਲਾ ਕੇ

ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਖੇਡੋ, ਰੰਗ ਰਲੀਆਂ ਤੁਸੀ ਮਾਣੋ

ਬੇਬੇ ਦਾ ਹੁਕਮ, ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ

ਬਾਪੂ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ,ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ, ਭੱਜ ਕੇ

ਦਾਦੀ ਦੀ ਝੋਲੀ ਚ ਵੜ ਜਾਣਾ ਇੱਕ ਮਾਫ਼ੀ ਸੀ

ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਮੰਜਾ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਡਾਹ ਛੱਡਣਾ

ਮੋਸਮ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਤੇ ਦੱਸਣਾ

ਥੋੜੀ ਥੋੜੀ ਬੂੰਦਾ ਬਾਂਦੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਏ

ਸੰਗੀ ਨਾ, ਮੰਜਾ ਲਟਕਾ ਦੇਵੀ,ਰੱਖਣਾਧਿਆਨ ਏ।

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਨਜਰ ਲੱਗੀਏ

ਮੈਂ ਮੈਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ institution ਗਈ ਦੱਬੀ ਏ

ਮੀਤ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਹੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਕ ਨਿਮਾਨੀ ਜਿੰਦ ਲਭੀ ਏ

ਆ ਜਾ ਬਹਿਕੇ ਸੁਲਝਾਈਏ, ਦਿਲ ਦਾ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਕੁੜੇ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਸਾਰੀਆਂ, ਰਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਗਿਣੀਆਂ, ਓਸੇ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਸਦਕਾ, ਅੱਜ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਣੀਆਂ

ਲਿਵ ਤੇਰੀ ਬਣ ਗਈ ਏ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਕੁੜੇ।

ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਸਾਥ…

ਸਿੱਧੇ ਰਾਹਵਾਂ ਤੁਰਦਿਆਂ ਵੀ, ਪਰਖੇ ਗਏ ਅਸੀਂ ਮੋੜਾਂ ਤੇ, ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਮੰਨਕੇ ਪਾਇਆ ਕਾਬੂ ਲੋੜਾਂ ਤੇ

ਦੋਵੇਂ ਰਲ ਕੇ ਪਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਭੰਗੜੇ ਦੀ ਧਮਾਲ ਕੁੜੇ

ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਸਾਥ…

ਯਾਰਾ ਜਿਵੇਂ ਬੀਤੇ ਬਿਤਾ ਲਵੀਂ, ਕਾਹੂਂ ਰੋਸ ਨਾ ਦੇਹੁ, ਹੁਖੀ ਸੁਖੀ ਖਾ ਲਵੀਂ।

ਜਿਉਣ ਦਾ ਢੰਗ ਹੀ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਮਾਲ ਕੁੜੇ।

ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਸਾਥ…

ਜਿਵੇਂ ਓਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ, ਤੈਂ ਤਾਂ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਮੀਤ ਤਾਂ ਦੁਨਿਆਵੀ, ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੱਬ ਗਿਆ

ਇਕੱਲੇ ਪਨ ਦਾ ਖਾਂਦਾ ਰਹੂ, ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕੁੜੇ।

ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਸਾਥ…

ਮਾਂ ਗਈ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਭਾਵੇਂ ਥਕੀਏ ਦੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ।

ਮਾਂ, ਤੇਰੀ ਝੋਲੀ ਸਵਰਗ ਦਾ ਵਾਸਾ, ਜੰਨਤ ਤੋਂ ਭੀ ਸੋਹਣੀ ।

ਲਾਡ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਝੂਟੇ ਦੇਂਦੀ ਇਹ ਮਮਤਾ ਮਨਮੋਹਣੀ ।

ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਲੋਰੀ ਦੀ ਧੁਨ ,ਵਜਦੀ ਬਿਨਾ ਵਜਾਏ ਸਾਜਾਂ ।

ਮਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ…

ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਨਕੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਨੇ ।

ਨਾਨੇ ਨਾਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰ, ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਪਨਾ ਬਣਕੇ ਵਹਿ ਗਏ ਨੇ ।

ਕਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰਾਂ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਰਾਜ਼ਾਂ ।

ਮਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ…

ਤੇਰੀ ਜੁਦਾਈ ਦੇਖ ਕੇ ਤਾਂ ਮਾਂ, ਰੱਬ ਵੀ ਫ਼ਿਕਰ ਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ।

ਮਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਤਾਂ ਪਰਵਾਰ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ।

ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨੇ, ਬਸ ਤੇਰੀਆਂ ਹੀ ਯਾਦਾਂ ।

ਮਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ…

ਮਾਂ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਭੰਡ ਏ ਤੂੰ ।

ਖੇਤ ਚ ਖੜੀ ਇਕ ਜੰਡ ਏ ਤੂੰ ।

ਪ੍ਰਵਾਰ ਦੀ ਪੱਕੀ ਗੰਡ ਏ ਤੂੰ ।

ਤੇ ਮੀਤ ਦੀ ਵੀ ਮੰਡ ਏ ਤੂੰ ।

ਜਿੰਨ ਰੱਖੀਆਂ ਸਭਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਜਾਂ ।

ਮਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ…